میرزا محسن تاثیر تبریزی ( متوفی ۱۱۳۱ه ق) از سخنوران دوران صفوی است که بوی سخن صائب از شعر او به مشام می رسد. دیوان او را دکتر امین پاشا اجلالی - از مدرسان ادبیات در دانشگاه تبریز - تصحیح کرده است

شبی در هجر او بر ما گذشته ست

که باک از شورش محشر نداریم

بر این نسَق گذرد گر مدار صحبتها

به هر کجا که کسی نیست جای ما خالی ست!

قاسم مشهدی ، از شاعران قرن یازدهم هجری که او را به نام "قاسم دیوانه"نیز می شناخته اند

به گوش بحر ، حرف لذت لب تشنگی گفتم

تپیدنهای دل بیرون فکند از آب ماهی را

هر کسی را در مقام خویش می باید گذاشت

صورت منصور را بر دار می باید کشید

قرب تو را دلیل همین بس بوَد که من

افتاده ام به یاد تو هر جا نشسته ام

کردم سفید دیده خود را در انتظار

شاید که در دلم شب مهتاب بگذری

وحید قزوینی(متوفی ۱۱۱۲ه ق) از شاعران و دبیران و تاریخ نگاران و سیاستمداران دوران صفوی است

چندان که می پرم به پر و بال بی خودی

از عالم خیال تو بیرون نمی روم!

چه بلایی تو که از شوق خرامیدن تو

جاده چون رگ به تن خاک تپیدن گیرد!

گر چه مهمان چو نفس مایهء روح است ، ولی

خفه می سازد اگر آید و بیرون نرود!

واعظ! مکن دراز حدیث عذاب را

این بس بود که بار دگر زنده می شویم!

راه برو؛ سعی کن فراموش کنی